Polyfonie

Echt beroemd kan je hem niet noemen, maar voor wie thuis is in de (muziek)geschiedenis is de in Ronse geboren Cypriaan De Rore toch een momument. Deze zestiende-eeuwse componist stond bekend als één van de vertegenwoordigers van de vijfde generatie van de Franco-Vlaamse School in de polyfonische muziek. Vooral zijn madrigalen zijn geroemd. Met zijn composities had hij een sterke invloed op de Renaissance en de Italiaan Claudio Monteverdi noemde hem als zijn belangrijkste invloed.
Aan de zijkant van de Sint-Hermesbasiliek vind je nog steeds zijn grafsteen, hoewel hij in Parma stierf.

Tien jaar geleden vierde Ronse de 500e verjaardag van De Rore met een groots festival en nu vieren ze opnieuw, komend (Pinkster)weekend. CC De Ververij belicht zijn leven (waarover weinig bekend is) en werk met lezingen, open repetities en concerten. Het volledige programma vind je hier. 

Sierk Masjiek

Even waande ik me gisteren terug in (een kleine versie van) Gent. Het gratis festivalletje Sierk Masjiek, een festival van de verwondering, verbeelding en verbazing, richtte zich vooral tot kinderen maar ook voor volwassenen was er genoeg leuks te zien. Het deed me allemaal een beetje denken aan MiraMiro, het straattheaterfestival tijdens de Gentse Feesten dat me elk jaar weet te bekoren.

Dat Gents gevoel werd alleen maar groter bij de eerste act die je zag als je het buitenterrein van CC De Ververij betrad: poppentheater Pedrolino bracht er een voorstelling van Pierke Pierlala. Het vervulde me van intens genot en ook wel een beetje heimwee om het Gents en die typische Pierke-humor te horen.

Verder waren er allerlei installaties (een houten speeltuin), kleine voorstellingen (een mobiel dokterskabinet voor "kwakzalverij en kakadorissen", De Spierderij -waarover straks meer-, een mobiel orkest en twee vreemd uitgedoste figuren die in interactie gingen met het publiek,...). Kinderen konden zich laten grimeren of bij Madame Chapeau gekke hoeden laten aanmeten.

Toen de voorstelling van De Spierderij (een wedstrijd "om ter sterkst" tussen een kind en een volwassene) begon, werd ik toch wel uitgekozen als Chinese vrijwilliger om mee te doen, zeker. Het was best wel een grappige voorstelling en het was leuk om mee te doen en uiteraard won het kind na 3 proeven (dat is nu eenmaal een ongeschreven regel van dit soort straattheater).